Op vakantie eerder deze maand maakte ik een kleine fout bij het voorbereiden van een bergwandeling, die vervelend uitpakte. Als ik vooraf een mindmap van mijn plan had gemaakt, was die fout me wellicht niet overkomen.

Chuck Frey schreef vorige week een artikel met de heldere titel ‘10 reasons why mind mapping software should be the foundation of your personal productivity system’. Bij Reden 4 moest ik aan mijn avontuur in de Zwitserse Alpen denken: mindmapping helpt je de witte plekken te zien in je informatie.

Blinde vlek zit in klein hoekje

Het was zo’n ongelukkige samenloop van omstandigheden: kleine dingetjes die bij elkaar optelden. We maakten een wandeling van ruim zes uur, en ik had zowel een goede bergkaart als een kleinere, handzame kopie. Op de goede kaart wilde ik zuinig zijn, want die had ik te leen van het pension waar we sliepen. Die bleef dus in de rugzak. We liepen op de kleinere kaart; maar helaas stond daar het laatste stukje van de tocht net niet op. Dat had ik op de goede kaart wel bekeken, maar nogal vluchtig. Zo van “Dan zijn we er bijna, dat wijst zich vanzelf.”

Niet dus. Het stukje buiten de kaart duurde langer dan ik me dacht te herinneren, en toen ik eenmaal doorhad dat er iets niet klopte, waren we al een eind uit de richting. Het was goed weer en de gevolgen bleven beperkt – een stuk extra lopen in de warmte en een verlate maaltijd. Maar het hele proces trof me, omdat het zo duidelijk liet zien hoe een kleine slordigheid grote gevolgen kan hebben. Als je het plan op papier zet, bijvoorbeeld met een mindmap, wordt die kans minder. Je krijgt dan een extra gelegenheid om af te vinken ‘Route uitzetten op kaart’, een extra moment om je af te vragen “Heb ik dat echt wel gedaan?” Vijf minuten gaan zitten met een velletje papier had me een uur lopen kunnen besparen…

(Voor wie ooit in de buurt komt: van het bergstation Madrisa in Klosters naar Sankt Anthöniën, niet over de Prattigäuer Höhenweg maar op 2602 m hoog over het Rätschenjoch, een absolute aanrader.)

Tags: Mindmapping