De magie van mens en mindmap
Afgelopen week heb ik weer eens gevoeld hoe het is om aan de ‘andere’ kant van de tafel te zitten, en me te laten helpen bij het oplossen van een vraag. En hoewel ik het al zo vaak heb zien gebeuren, was ik toch weer verrast door de magie van de situatie en de helderheid die ontstond.
De beste manier om visualisatiesoftware te testen, is er een werkelijk probleem mee te lijf gaan. Dus had ik om het nieuwe pakket bCisive aan de tand te voelen een sessie belegd met een collega uit mijn netwerk. Maar toen ik met mijn vraag aan de gang ging, werd ik al gauw meer geboeid door het proces dan door de software. Ik ken bCisive namelijk al, ik heb het geïnstalleerd, en ik had dus theoretisch net zo makkelijk zelf de situatie kunnen uitwerken. Maar toch is dat niet hetzelfde. Doordat de visualisatie nu niet op een beeldscherm stond maar groot geprojecteerd werd, zaten we er verder vanaf. Door er samen naar te kijken ontstond er dynamiek en denkruimte. En zelfs terwijl mijn collega nauwelijks ingreep en heel subtiel faciliteerde, kwamen de stukken voor mij verrassend helder op hun plek te liggen. Na een half uur spelen met het materiaal stond er niets dat ik niet al wist, maar had ik toch een nieuwe kijk op de situatie.
Ik heb dat al herhaaldelijk meegemaakt in sessies met klanten, maar het was verfrissend om het zelf nog eens te ervaren. Dit zijn de conclusies die ik eruit trek:
- Voor jezelf mindmappen of visualiseren werkt, en is in veel gevallen ook voldoende.
- Voor het beantwoorden van belangrijke of geladen vragen helpt het beslist als er iemand meekijkt en meedenkt.
- Met projectie op een groot scherm schep je meer ruimte dan met het bekijken van de mindmap of visualisatie op een pc-beeldscherm.
- Een geschoolde facilitator heeft beslist toegevoegde waarde, zeker als je met een grotere groep helderheid wilt krijgen over belangrijke onderwerpen.
En uiteindelijk zijn dat allemaal manieren om een situatie te scheppen waarin iets magisch kan gebeuren, iets dat we allemaal kennen maar dat zich niet in theorieën laat vangen: dat moment dat de stukjes beginnen te schuiven, de verbanden zichtbaar worden, en de dingen op hun plaats vallen.